Dagboek 1942

Het manuscript van Carla Simons’ ontroerende Dagboek 1942 belandde na de Tweede Wereldoorlog via Nederland en Canada in de Verenigde Staten. Daar lag het tientallen jaren, tot Olga Kan-Kok en haar dochter Mirjam Kan zich er over ontfermden. Ze besloten de literaire getuigenis van deze Joodse schrijfster uit Amsterdam te publiceren, precies zoals in 1942 Carla’s bedoeling was.

Dagboek 1942 is een uniek document. Met name door de literaire observaties van een vrouw die in de bezette hoofdstad bleef hopen op een goede afloop, maar onontkoombaar naar de afgrond gleed. Zeventien maanden lang noteerde ze haar diepste gevoelens en observaties, terwijl om haar heen in een steeds hoger tempo Joodse vrienden en bekenden werden gedeporteerd. Carla’s liefdesrelatie met de Italiaanse hoogleraar Romano Guarnieri betekende voor haar aanvankelijk uitstel van executie. Maar toen Romano zich tegen het fascisme keerde, veranderde dit ogenschijnlijke voordeel in een val waaruit geen ontsnappen mogelijk was. Op 27 september 1943 tekende de architect van de Endlösung, Adolf Eichmann, persoonlijk Carla’s doodvonnis.

Het leven van deze veelbelovende auteur eindigde ruw, zoals de uitgebreide inleiding van haar dagboek duidelijk maakt. Carla Simons werd een anoniem slachtoffer, zoals miljoenen overkwam die belandden in Hitlers moordmachine. De uitgave van Dagboek 1942 behoedt haar alsnog voor de vergetelheid.     

Reacties

Helaas was ik nog niet in de gelegenheid om het te lezen. Ik kan wel zeggen dat het boek er prachtig en uitnodigend uitziet
Interessant en mooi boek.

Reactie toevoegen

Velden met een * zijn verplicht.